Podmioty tworzące rynek funduszy inwestycyjnych – funduszopedia.pl

Zarządzający funduszem inwestycyjnym

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Tue, 19 Mar 2019 15:10:10 +0000

Zarządzający inwestycjami to kluczowa postać w całym procesie inwestycyjnym, bo to ona decyduje w jakich krajach, sektorach i wreszcie spółkach inwestowane są nasze pieniądze. To od poznania zarządzającego – jego wykształcenia, doświadczenia, osiągnięć, drogi zawodowej i sposobu myślenia – powinniśmy rozpocząć poznawanie funduszu, który budzi nasze zainteresowanie.

Doświadczenie uczy, że nasz wybór powinien paść na zarządzającego, który nie jest gwiazdą jednego lub dwóch sezonów. Szukamy długodystansowców, nie sprinterów. Stawiajmy na osoby, których fundusze notują wyniki przewyższające średnią rynkową („biją benchmark”) na przestrzeni kilku lat. To najlepsze odzwierciedlenie kompetencji zarządzającego i jego filozofii pracy. To dowód, że ich praca opiera się na solidnych fundamentach, starannej analizie rynku, spotkaniach z zarządami spółek. Dobry zarządzający to właśnie powinien robić – poznawać spółki i umieszczać je w całym rynkowym, a nawet cywilizacyjnym kontekście.

Każdy dobry zarządzający, profesjonalnie podchodzący do swoich obowiązków, regularnie publikuje swoje komentarze, w sieci nietrudno znaleźć również wywiady z zarządzającymi. Inwestor, poważnie podchodzący do swoich pieniędzy, powinien te komentarze i wywiady czytać oraz krytycznie analizować. To najlepszy sposób na poznanie człowieka zarządzającego jego pieniędzmi.

Artykuł Zarządzający funduszem inwestycyjnym pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

GPW – Giełda papierów wartościowych

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Tue, 15 Jan 2019 15:29:25 +0000

Giełda papierów wartościowch (GPW) – najważniejsza, absolutnie priorytetowa instytucja wolnego rynku, bo bez „spotkania handlowego zorganizowanego w ustalonym miejscu i czasie, na którym sprzedawane są ściśle określone towary (np. papiery wartościowe) po cenach ogłaszanych w codziennych notowaniach” wolny rynek po prostu nie istnieje. W czasach PRL opowiadano sobie, że gdyby pewnego dnia komunizm, jak chciał Lenin, opanował już cały świat, to i tak trzeba byłoby zostawić jeden kraj, aby wiedzieć, ile tak naprawdę kosztuje określony towar. Powiedzenie prawdziwe, pod warunkiem, że w tym kraju działałaby giełda. Giełda papierów wartościowych umożliwia handel (inwestowanie) papierami wartościowymi po cenach ustalanych przez zasady popytu oraz podaży.

Giełda papierów wartościowych – historia

Zwykło się uważać, że giełda powstała w XVI wieku, ale to nieprawda – już znacznie wcześniej tę rolę pełniły targowiska. Za najstarszą giełdę uważa się belgijską, zbudowaną w 1531 roku w Antwerpii, której budynek zdobił łaciński napis In usum negotiatorum cujuscunque nationis ac linguae („Dla ludzi handlu wszystkich narodów i języków”). Pierwsza giełda papierów wartościowych powstała jednak ponad 70 lat później, w Holandii, gdy Holenderska Kompania Wschodnioindyjska – instytucja powołana dla importu towarów z Indii – wyemitowała pierwsze na świecie akcję. W 2018 roku największą giełdą na świecie, z miesięcznym obrotem w wysokości ponad 1500 miliardów dolarów miesięcznie, był New York Stock Exchange (NYSE). Na drugim miejscu uplasował się Shanghai Stock Exchange (ponad 1200 miliardów obrotów), a na trzecim amerykański Nasdaq (blisko 1200 miliardów dolarów miesięcznego obrotu.

Określenia związane z giełdą papierów wartościowych:

Artykuł GPW – Giełda papierów wartościowych pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Agent płatności

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Tue, 23 Oct 2018 14:34:17 +0000

Agent płatności – bank krajowy (lub oddział zagranicznej instytucji kredytowej) z siedzibą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, który na podstawie umowy z funduszem inwestycyjnym zobowiązany jest do prowadzenia rachunków bankowych, na które przyjmowane są wpłaty lub z których dokonuje się wypłat w związku z realizacją transakcji związanych z funduszami zagranicznymi.

Artykuł Agent płatności pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Agent transferowy

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Tue, 23 Oct 2018 14:33:22 +0000

Agent transferowy – podmiot, który na podstawie umowy z funduszem inwestycyjnym, prowadzi rejestr uczestników, przyjmuje wpłaty na nabycie jednostek uczestnictwa funduszu, dokonuje wypłat środków w związku z umorzeniami jednostek uczestnictwa oraz realizuje zlecenia i dyspozycje uczestników funduszu.

Artykuł Agent transferowy pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Depozytariusz

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Tue, 23 Oct 2018 14:30:18 +0000

Depozytariusz – bank (lub oddział zagranicznej instytucji kredytowej) z siedzibą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, który przechowuje aktywa funduszu inwestycyjnego oraz dokonuje ich wyceny.

Artykuł Depozytariusz pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Towarzystwo funduszy inwestycyjnych

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Tue, 23 Oct 2018 14:28:27 +0000

Towarzystwo funduszy inwestycyjnych pełni funkcję organu tworzącego fundusz, zarządzającego nim oraz reprezentującego fundusz w kontaktach z podmiotami trzecimi. TFI działa na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego

Artykuł Towarzystwo funduszy inwestycyjnych pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Dystrybutor funduszy inwestycyjnych

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Tue, 23 Oct 2018 14:09:30 +0000

Podmiot, który pośredniczy w nabywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych otwartych albo certyfikaty uczestnictwa funduszy inwestycyjnych zamkniętych, przyjmując zlecenia oraz pozostałe oświadczenia woli Klientów i przekazując je do funduszy inwestycyjnych i podmiotów występujących w imieniu funduszy.

Jednostki mogą być zbywane bezpośrednio przez fundusz lub za pośrednictwem towarzystwa funduszy inwestycyjnych, domów maklerskich oraz za zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego poprzez inne podmioty takie jak banki, placówki pośredników finansowych oraz ich doradcy finansowi, multiagencje, agenci transferowi, jak też za pośrednictwem osób fizycznych (które nie mogą jednak przyjmować żadnych wpłat w związku z nabyciem jednostek uczestnictwa ani pośredniczyć w przekazywaniu środków pochodzących z umorzenia jednostek uczestnictwa; przyjmują jedynie zlecenia).

Artykuł Dystrybutor funduszy inwestycyjnych pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

MIFID II

Funduszopedia - encyklopedia funduszy i inwestowania — Thu, 18 Oct 2018 09:38:43 +0000

Dyrektywa MiFID II reguluje zasady świadczenia usług inwestycyjnych a jej zapisy MIFID II odnoszą się bezpośrednio do instytucji finansowych, które świadczą tego typu usługi. Pośrednio, poprzez uregulowania zawarte w Ustawie o funduszach, korzyści wynikające z MiFID II dotyczą także klientów dystrybutorów jednostek i tytułów uczestnictwa działających na podstawie art. 32 ust. 2 Ustawy o funduszachUstawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. 2014, poz. 157, z późn. zm.)">¹, a więc dystrybutorów nie będących bankiem lub firmą inwestycyjną.

MiFID II nakłada na dystrybutorów szereg obowiązków. Wśród nich można wymienić:

obowiązek działania w sposób rzetelny i profesjonalny. Dystrybutorzy muszą również kierować się zasadami uczciwego obrotu i najlepiej pojętymi interesami klientów;

obowiązek przekazywania klientom pełnych i rzetelnych informacji. Klienci nie mogą być wprowadzeni w błąd,a przekazywane im informacje nie mogą budzić ich wątpliwości;

obowiązek przekazywania klientom w odpowiednim czasie adekwatnych informacji dotyczących dystrybutora i świadczonych przez niego usług, instrumentów finansowych, które są przedmiotem tych usług, rekomendacji oraz strategii działania, systemów, w których wykonywane są zlecenia klientów, a także kosztów i opłat związanych ze świadczeniem usług przez dystrybutora;

obowiązek opracowywania i wdrażania takich rozwiązań dotyczących specyfikacji instrumentu finansowego lub sposobu jego zbywania, które są odpowiednie dla określonej grupy docelowej uczestników obrotu.

MiFID II zobowiązuje także do przeprowadzania przez dystrybutora badania wiedzy i doświadczenia klienta. Ma ono na celu zbadanie poziomu wiedzy klienta i jego doświadczenia w inwestowaniu. Służy także rzetelnemu poinformowaniu o produktach inwestycyjnych oraz związanych z nimi rodzajami ryzyka. Test odpowiedniości ma ułatwić klientowi podjęcie świadomej decyzji inwestycyjnej.

MIFID II – przykłady wypełniania obowiązków dyrektywy

Podmioty rynku mogą podejmować różne działania, aby spełniać wymagania dyrektywy MIFID II. Oto przykłady:

kategoryzacja klientów według metodyki zaproponowanej przez MiFID II, tj. w oparciu o podział na klientów detalicznych, klientów profesjonalnych oraz uprawnionych kontrahentów, a co za tym idzie – zapewnienieim odpowiedniego poziomu ochrony, który jest zgodny z przyznaną klientowi kategorią;

ocenę odpowiedniości oferowanych usług, czyli badanie poziomu wiedzy o inwestowaniu klienta, jego doświadczenia, co prowadzi do ustalenia, czy dany instrument finansowy, jest dla niego odpowiedni;

wprowadzanie odpowiednich środków i procedur zapobiegania powstawaniu i zarządzania konfliktami interesów;

zapewnienie dostępu klienta jedynie do produktów pozostających w tzw. rynku docelowym klienta;

informowaniu o wszelkich kosztach inwestycji, na jakie narażony jest klient w związku z zakupem i utrzymywaniem jednostek i tytułów uczestnictwa.

MIFID I – poprzednik MIFID II

Głównym celem Dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r.Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG">² w sprawie rynków instrumentów finansowych („Dyrektywa MiFID I”) było zapewnienie ochrony interesów klientów oraz wprowadzenie określonych standardów poziomu ochrony przysługującego klientom we wszystkich krajach Unii Europejskiej. Regulacja ta objęła także klientów w Islandii, Norwegii i Liechtensteinie. MiFID I miał za zadanie również zwiększyć przejrzystość działania instytucji świadczących usługi inwestycyjne. Ponadto MiFiD I dążył do zapewnienia odpowiedniego
poziomu bezpieczeństwa w procesach obsługi klientów.

Prawodawca unijny postanowił zwiększyć poziom ochrony inwestorów na rynku kapitałowym oraz poprawić przejrzystość rynku w związku z czym w 2014 roku uchwalono Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/EU z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych („Dyrektywa MiFID II”)Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE">³ oraz Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynku instrumentów finansowych („Rozporządzenie MiFIR”)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) nr 648/2012">⁴, a w późniejszym okresie przyjęto szereg delegowanych aktów prawnych, wykonujących postanowienia Dyrektywy MiFID II oraz Rozporządzenia MiFIR.

Artykuł MIFID II pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.