Artykuł ETF pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Po co liczyć stopę zwrotu?

Po to, aby ocenić zyskowność inwestycji i porównać ją do innych. Jeśli mamy ujemną stopę zwrotu, to ponieśliśmy stratę. Jeśli dodatnią, to osiągnęliśmy zysk. Gdy stopa zwrotu jest równa 0%, to znaczy, że nasza inwestycja nie przyniosła ani zysku, ani strat. Choć w przypadku rosnącej inflacji, nasze środki mogą mieć niższą siłę nabywczą.

Na podstawie historycznych stóp zwrotów oblicza się wskaźnik SRRI.

Jakie są stopy zwrotu?

Wyróżnia się przede wszystkim stopy zwrotu dzienne, miesięczne, całkowite, roczne i YTD. W przypadku YTD chodzi o stopę zwrotu od początku roku, do dnia obecnego. Stopa roczna może obejmować też kilka lat, wtedy uwidacznia się zachowanie instrumentu w dłuższym okresie.

Co warto wiedzieć?

Przede wszystkim to, że jest ona wyrażana w procentach (np. +10%, -5%). Dodatnia pokazuje, że Twoja inwestycja przynosi zyski. Możesz to liczyć na własną rękę, jednak większość instytucji dostarcza obliczone przez specjalistów stopy zwrotu i odnosi je również do wartości benchmarku.

Benchmark to wskaźnik – indeks lub zbiór indeksów – do którego porównujemy wyniki danego portfela inwestycyjnego. Pozwala też obliczyć faktyczny zysk z inwestycji.

Stopa zwrotu a ryzyko inwestycyjne

Im wyższej stopy zwrotu oczekujemy, na tym większe ryzyko powinniśmy być przygotowani. Zasadniczo, najwyższe stopy zwrotu przynoszą instrumenty akcyjne. Czyli te, które charakteryzują się wysokimi wahaniami notowań – dziś mogą dawać zysk rzędu +12%, ale za dwa dni mogą przynosić znaczące straty. Jeśli nie jesteśmy w stanie zaakceptować wyższego ryzyka, możemy szukać instrumentów bardziej bezpiecznych – generalnie jednak będą one przynosić też niższe zyski.

Artykuł Stopa zwrotu pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Strategia inwestycyjna jest konsekwencją odpowiedzi na pytania o cel inwestowania oraz horyzont. Wiedząc jak długo zamierzamy utrzymać inwestycję, możemy przejść do rozplanowania w co chcemy inwestować.

Krótkoterminowy horyzont inwestycyjny

Jeśli cel jest krótkoterminowy – roczny lub trzyletni – wówczas nasz portfel inwestycyjny powinien opierać się przede wszystkim na rozwiązaniach bezpiecznych, które nie narażą nas na gwałtowny spadek wartości inwestycji.

Oczywiście wiele zależy od punktu, w którym znajduje się cykl gospodarczy, od sytuacji na rynku kapitałowym, ale generalna zasada przy krótkoterminowym celu inwestycyjnym, podpowiada inwestowanie w instrumenty, które nie podlegają gwałtownym wahaniom wycen.

Długoterminowy horyzont inwestycyjny

Długoterminowy horyzont zakłada inwestowanie przez okres trzech lat lub dłuższy – w praktyce oznacza to, że zainwestowane środki nie będą nam nagle potrzebne i mogą spokojnie pracować przez minimum 36 miesięcy na nasz zysk.

W takiej sytuacji możemy pokusić się o instrumenty bardziej ryzykowne – zawierające większą pulę rozwiązań akcyjnych. Dlaczego? Długi termin inwestycji daje szansę, że na wypadek gdyby nasz portfel stracił część swojej wartości w wyniku korekty wycen, będzie miał czas aby ją odpracować. Giełda ulega trendom cyklicznym – każda hossa ma swoją bessę, a każdy szczyt swoją korektę – dlatego jest miejscem dla ludzi cierpliwych, nieulegających emocjom.

Instrumenty ryzykowne to potencjalnie większy zysk, więc dopiero inwestowanie w długim terminie może okazać się korzystne i przynosić spektakularne wyniki.

Nawet jednak przeważając portfel w kierunku funduszy akcyjnych warto pamiętać o jego równoważeniu przy pomocy funduszy dłużnych – to zmniejsza ryzyko inwestycji i bardziej ją balansuje. Wybierając fundusze akcyjne zwróćmy uwagę przede wszystkim na te, które inwestują na szerokim rynku, to znaczy na przykład w Stanach Zjednoczonych, w Europie, Azji lub na całym świecie. Takie fundusze są z reguły lepiej zrównoważone niż produkty skupione na jednym rynku lub inwestujące na przykład w małe i średnie spółki notowane na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.

Strategia inwestycyjna gdy horyzont nie jest ani krótki ani długi

Oczywiście trzyletni horyzont inwestycyjny nie oznacza, że nasze środki zostaną zamrożone na ten czas. W dowolnym momencie możemy swoje pieniądze umorzyć – musimy się jednak liczyć z ryzykiem straty. Również w przypadku wypracowania zadowalającego wyniku w krótszym czasie, nie musimy dalej ryzykować i wystawiać się na korekty – w dowolnej chwili możemy skonsumować wynik naszego portfela.

Określenie długości horyzontu inwestycyjnego jest rzeczą bardzo płynną i obrazuje raczej tendencję. W krótkim horyzoncie bardziej rozsądnym wyborem będą fundusze bezpieczne. W miarę wydłużania się horyzontu, możemy dywersyfikować portfel domieszką instrumentów akcyjnych.

Artykuł Strategia inwestycyjna – jak inwestować w fundusze? pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Wiele osób inwestuje swoją nadwyżkę finansową „na czarną godzinę”, bez określenia celu. Oczywiście, dobrze mieć zgromadzone pewne środki na pokrycie wydatków związanych z wypadkami losowymi, ale tutaj lepszym wyborem będzie odłożenie tej kwoty na koncie bankowym, rzecz jasna najlepiej oprocentowanym.

Natomiast inwestując pieniądze w fundusze inwestycyjne warto określić konkretny cel. Może to być na przykład zakup nowego samochodu, mieszkania, remont domu, wielka wyprawa do Australii i Nowej Zelandii. To cele krótkoterminowe. Celem może być też – i to już będzie inwestycja długoterminowa – zapewnienie sobie środków finansowych na emeryturę, bo ta państwowa z pewnością będzie dużo mniejsza od naszych oczekiwań. Dopiero gdy poradzimy sobie z tym problemem, możemy iść krok dalej.

Wskazanie celu inwestycyjnego pozwala określić nasz horyzont inwestycyjny i dobrać prawidłową strategię dla naszych inwestycji. To niezbędne, abyśmy mogli w każdej chwili sprawdzić, czy poczynione inwestycje prowadzą do realizacji naszego planu. Czy osiągane wyniki są odpowiednie i czy nie należy dokonać jakichś zmian w portfelu inwestycyjnym.

Znasz już swój cel? Przejdźmy do omówienia dobrej strategii.

—
fot. Hasan Albari via Pexels

Artykuł Cel inwestycyjny – jak inwestować w fundusze? pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Fundusz Inwestycyjny Zamknięty to forma inwestowania, oparta na lokowaniu wpłacanych przez uczestników środków w określone w statucie funduszu instrumenty finansowe. Tę formę inwestowania cechuje przede wszystkim większa dowolność w lokowaniu aktywów oraz zwiększa rolę inwestora. Kontrolę nad FIZ pełni rada inwestorów. W jej skład wchodzą uczestnicy – którzy posiadają co najmniej 5% ogólnej liczby certyfikatów inwestycyjnych funduszu. Taka rada może poddać w wątpliwość decyzje inwestycyjne zarządzających, a nawet blokować niektóre transakcje.

FIZ cechuje również wysoka transparentność. Inwestorzy mają szeroki wgląd w politykę FIZ, posiadają dostęp do aktualnych wycen i dokumentów. Uczestnik często może też wyznaczyć profesjonalną firmę audytorską do kontroli.

W co inwestuje Fundusz Inwestycyjny Zamknięty?

Fundusz Inwestycyjny Zamknięty może inwestować w różne rodzaje aktywów. Nie jest objęty tak szeroką kontrolą polityki inwestycyjnej, jak fundusze inwestycyjne otwarte. FIZ jest tworzony celowo, na określoną jednostkę czasu. Dla określonego horyzontu może zatem inwestować w różne rodzaje instrumentów: papiery wartościowe, waluty, udziały w spółkach, czy nieruchomości – a nawet inne fundusze inwestycyjne.

Cechą szczególną Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego (FIZ) jest ograniczenie liczby uczestników, bazujące na ustalonych przez Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych kryteriach. FIZ jest osobą prawną, która emituje – mające status papierów wartościowych – certyfikaty. To generuje pierwsze ograniczenie – ponieważ zakupić certyfikaty można wyłącznie wtedy, gdy instytucja odpowiadająca za dany fundusz, zadecyduje o ich emisji, ograniczy ich liczbę i ustali liczbę osób mogących przystąpić do funduszu.

Certyfikaty inwestycyjne można nabyć na dwa sposoby:

• poprzez zakup certyfikatów na rynku pierwotnym podczas ich emisji,
• na rynku wtórnym, np. na giełdzie

Kolejnym ograniczeniem są ustalane przez TFI minimalne kwoty “wejścia”, które zwykle wynoszą przynajmniej 20 milionów złotych. FIZ jest wysoce spersonalizowanym, niemal “szytym na miarę” produktem. Zapewnia korzyści podatkowe, łatwiejsze przekazanie majątku potomkom, dyskrecję oraz szerszą kontrolę.

Artykuł Fundusz inwestycyjny zamknięty pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Horyzont inwestycyjny jest najważniejszy

Horyzont inwestycyjny jest jednym z najważniejszych kryteriów, którymi powinien się kierować inwestor. To właśnie od czasu trwania inwestycji w dużym stopniu uzależniony jest wybór odpowiedniej strategii inwestycyjnej. Z kolei strategia zależy od celu, który chcemy zrealizować przy pomocy zainwestowanych pieniędzy.

Określenie sobie horyzontu inwestycyjnego, to nic innego jak decyzja na temat: jak długo będę utrzymywał inwestycję. Trzeba udzielić odpowiedzi rzetelnej i prawdziwej, bowiem jest to pytanie trudniejsze niż się z pozoru wydaje.

Odpowiedź: “jak będę potrzebował, to wycofam środki i skończę inwestowanie” jest pierwszym i jednym z podstawowych błędów początkującego inwestora. Wyznaczenie horyzontu inwestycyjnego powinna warunkować przede wszystkim odpowiedź na jedno z dwóch pytań:

• kiedy zainwestowane środki będą mi potrzebne?
• kiedy chciałbym skonsumować zysk z poczynionej inwestycji?

Musimy pamiętać, aby horyzont był  adekwatny do inwestycji, jaką zamierzamy poczynić. Dlatego ważne jest, aby nie zawiesić tej decyzji w czasie i nie uzależniać jej od nagłych finansowych potrzeb, gdyż jest to proces dość długi. Generalna zasada jest taka, że rozwiązania mniej ryzykowne są dobre dla osób, które posiadają krótki horyzont, a dopiero przy dłuższym czasie inwestowania, możemy rozważyć rozwiązania bardziej ryzykowne. Tutaj przechodzimy już powoli do planowania strategii inwestycyjnej.

Mając odłożony pewien kapitał, możemy część ulokować w rozwiązania akcyjne – to środki, których będziemy potrzebować za 3-4 lata. Resztę możemy zainwestować w coś mniej ryzykownego i mieć świadomość, że w każdej chwili możemy umorzyć inwestycję bez wysokiej straty.

Horyzont inwestycyjny to zamrożenie kapitału?

Oczywiście podczas inwestowania w fundusze nie mówimy o zamrażaniu kapitału tak jak na przykład w przypadku lokaty, gdzie w momencie umorzenia inwestycji, tracimy gwarantowany procent. Odpowiedni horyzont umożliwia wycofanie się z inwestycji możliwie bezboleśnie. Ryzyko inwestycyjne powiązane jest ze zmiennością wycen. Rozważmy trzy czysto hipotetyczne warianty:

• Adam zainwestował 2 000 zł w fundusze akcyjne. Pech chciał, że krótko po założeniu rejestru, na rynku nastąpiła gwałtowna, krótkotrwała korekta. Po korekcie wartość inwestycji Adama wynosiła już tylko 1 500 zł. Korekty na giełdzie to rzecz naturalna, a po przecenach inwestorzy zazwyczaj zaczynają skupować przecenione akcje i rynki znowu zaczynają rosnąć. Po roku inwestycja Adama była warta ponownie 2 000 zł, a po roku kolejnym już 2 200 zł. Gdyby Adam nie miał odpowiedniego horyzontu inwestycyjnego, mógłby być zmuszony umorzyć inwestycję niedługo po korekcie i tym samym odnotować znaczny spadek wartości portfela.
• Alicja, podobnie jak Adam, zainwestowała swoje oszczędności w kwocie 3 000 zł. Miała jednak szczęście, ponieważ otworzyła rejestr na chwilę przed mocnym wzrostem sektora gospodarki, w którym ulokowała swoje środki. Po roku jej inwestycja była warta 3 500 zł. Po wzroście nastały gwałtowne korekty, które jednak nie doprowadziły do utraty całego wypracowanego zysku. Inwestycja Alicji była warta odpowiednio 3 050 zł po dwóch latach i 3 400 po trzech – kiedy sytuacja rynkowa ponownie się odwróciła.
• Paweł nie był pewny, czy będzie mógł zainwestować w fundusze na trzy lata całe swoje oszczędności. Dlatego zdecydował się na rozwiązanie mało ryzykowne, które miało na celu ochronę jego kapitału. Okazało się, że miał rację – musiał umorzyć inwestycję po 1,5 roku, aby wyremontować mieszkanie. Fundusze pieniężne i dłużne, na które się zdecydował, charakteryzują się małą zmiennością więc Paweł w każdej chwili mógł odzyskać pieniądze. Zysk jaki wypracował to 70 zł z inwestycji kwoty 3 000 zł

—

fot. Pixabay via Pexels

Artykuł Horyzont inwestycyjny – jak inwestować w fundusze? pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Artykuł Jak inwestować w fundusze inwestycyjne? [poradnik] pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Działanie takich funduszy reguluje dyrektywa unijna UCTIS IV¹.

Master feeder jakie są zalety?

W takiej konstrukcji funduszu można doszukać się przynajmniej trzech podstawowych zalet:

• jest to spore ułatwienie dla polskiego inwestora ponieważ nie generuje dodatkowych obowiązków podatkowych. Inwestując w fundusze zagranicznych firm zarządzających, inwestorzy muszą samodzielnie wyliczyć i odprowadzić podatek. Polskie TFI robią to za podatnika w momencie umarzania inwestycji. Więc inwestując w zagraniczne fundusze za pośrednictwem polskich funduszy, inwestor upraszcza sobie procedurę podatkową;
• największe zagraniczne firmy zarządzające dysponują znacznie większymi aktywami co dla inwestora otwiera ekspozycje na rynki znacznie większe niż polski i bardziej płynne;
• obniżenie kosztów wejścia w inwestycję, które w przypadku zagranicznych funduszy są wysokie.

Artykuł Master feeder pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Artykuł GPW – Giełda papierów wartościowych pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.

Bessa

Przeciwieństwem bessy jest hossa.

Najbardziej spektakularne bessy w historii

Najdłuższa bessa w historii światowego rynku kapitałowego miała miejsce w latach 1929-1933, gdy światowy handel zmalał z ponad 3 mld do niespełna 1 mld dolarów.

W 1987 roku, w czwartek 19 października, amerykański indeks Dow Jones spadł o 22,6%, co w efekcie spowodowało jeszcze dalej idące przeceny na giełdach w Hongkongu (45%), Australii (41%), Hiszpanii (31%) i w Wielkiej Brytanii (26%). Do dzisiaj ekonomiści nie są zgodni dlaczego doszło do krachu. Jeszcze większy krach miał miejsce w 2008 roku, po upadku Lehmann Brothers.

Artykuł Bessa pochodzi z serwisu funduszopedia.pl.